گلشیفته فراهانی در بارهی زندگی در تبعید میگوید و از تابوی جنسی و باکرگی در
ایران و اینکه جمهوری اسلامی تا چه حد بر اعتقادات دینی او تاثیر گذاشته است
کیلیان فورستر، عکاس−ژورنالیست آلمانی با ستارهی ایرانیتبار سینمای جهان مصاحبهای انجام داده که در وبسایت خبری آلمانی زبان "ایران ژورنال" منتشر شده است.
فورستر ابتدا از گلشیفته فراهانی در بارهی آنچه که از کودکی در ذهنش مانده میپرسد.
فراهانی پاسخ میدهد که از ایران گنجینهای از خاطرات همراه دارد، اما پیش از هرچیز بمبارانهای تهران در ذهنش زنده میشود. او تاکید میکند که در میان آنهمه اتقافات بد، خاطرات بسیار خوبی هم وجود دارد؛ در وهلهی نخست همبستگی خانوادهها با یکدیگر، و سپس هنر و موسیقی.
بازیگر نامدار سینمای ایران و جهان در ادامه میگوید که بیش از هر چیز دلش برای شهروندان "عادی" ایران تنگ شده است، برای عشق و صداقت آنان.
"دوست داشتید مرد میبودید؟"
گلشیفته فراهانی در پاسخ به این پرسش میگوید، زمانی که به سن بلوغ رسیده با مشکلاتی آشنا شده که زنان دیگر در ایران دارند. آن زمان آرزو میکرده است که پسر باشد.