بازداشت نیلوفر غزاله و محمدعلی مقیمی در اصفهان

کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی

نیلوفر غزاله و همسرش محمدعلی مقیمی (رهاب)، دو فعال در حوزه گردشگری از سوی نیروهای امنیتی در اصفهان بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شدند.

به گزارش کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی، نیلوفر غزاله، فعال در حوزه گردشگری و همسرش محمدعلی مقیمی (رهاب)، رئیس اتحادیه شرکت‌های تعاونی گردشگری استان اصفهان، توسط نیروهای امنیتی بازداشت شدند.

بازداشت این شهروندان با دستور قاضی محسن پوربافرانی، از قضات دادگستری شهرستان خور و بیابانک صورت گرفته است.

تا لحظه تنظیم این گزارش، از نهاد بازداشت کننده، محل نگهداری و یا اتهام‌های مطروحه علیه این دو شهروند اطلاعی در دست نیست.

source https://zanan.bashariyat.org/?p=58768

آزادی موقت شقایق مرادی از زندان اوین

کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی

شقایق مرادی، با اتامام مراحل بازجویی به صورت موقت تا پایان مراحل دادرسی از زندان اوین آزاد شد.

به گزارش کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی، روز شنبه چهارم آذر ماه ۱۴۰۲، شقایق مرادی، با اتمام مراحل بازجویی و تفهیم اتهام به صورت موقت با تودیع قرار وثیقه از زندان اوین آزاد شد.

شقایق مرادی در تاریخ بیست و یکم آبان ۱۴۰۲، توسط نیروهای امنیتی در منزل شخصی خود واقع در تهران بازداشت و سپس به بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شد.

شقایق مرادی، شهروند ساکن تهران پیش از بازداشت در دفتر نشریه “مجله فرهنگی و هنری بخارا” فعالیت داشت.

تا لحظه تنظیم این گزارش، از نهاد بازداشت کننده، محل نگهداری و یا اتهام‌های مطروحه علیه این شهروند اطلاعی در دست نیست.

source https://zanan.bashariyat.org/?p=58760

گزارش هه‌نگاو به مناسبت ٢٥ نوامبر روز جهانی منع خشونت علیه زنان، ۲۵ نوامبر ۲۰۲۳

هه‌نگاو

با استناد به آمار به ثبت رسیده در مرکز آمار و اسناد سازمان حقوق بشری هه‌نگاو، در آستانه ۲۵ نوامبر روز جهانی منع خشونت علیه زنان، از آغاز سال ٢٠٢٣ تا امروز۱۰۴ زن کشته شده‌اند. در همین بازه زمانی ۱۶ زن اعدام شده‌اند و برای ۱۲۸ فعال زن احکام شلاق، زندان و اعدام صادر شده است. همینطور از ابتدای سال جاری میلادی تا کنون دست کم ۳۰۸ فعال زن در ایران بازداشت شده‌اند.

از سال ۱۹۸۱ میلادی، ۲۵ نوامبر به عنوان روز جهانی منع خشونت علیه زنان نام‌گذاری شده است. در این روز قرار است به عزم جهانی برای مقابله با خشونت مبتنی بر جنسیت تاکید شود. این یادواره به مناسبت یادبود قتل وحشیانه سه خواهر میرابل، فعالان سیاسی اهل جمهوری دومینیکن انتخاب شده است. جنبش‌های فمینیستی و مدافع برابری جنسیتی هر سال در آستانه این روز کمپین‌های متفاوتی را در سطح جهان برای آگاه‌سازی از مساله خشونت‌های جنسیتی برگزار می‌کنند. زنان در ایران نه تنها دهه‌هاست که تحت حاکمیت جمهوری اسلامی با فقدان هر نوع فضای آزادی برای برگزاری چنین کمپین‌هایی مواجه هستند، بلکه حالا بالای یک سال پس از قتل حکومتی ژینا امینی سرکوب زنان و فعالین حوزه برابری جنسیتی فشرده‌تر شده است.

کشته شدن ۱۰۴ زن در کمتر از ۱۱ ماه، بیشتر از ۳۲٪ از این قتل‌ها با انگیزه‌های ناموسی بوده است

با استناد به آمار به ثبت رسیده در مرکز آمار و اسناد سازمان حقوق بشری هه‌نگاو، از ابتدای سال ۲۰۲۳ میلادی تاکنون، دست‌ کم ۱۰۴ زن در شهرهای مختلف ایران توس اعضای خانواده و افراد نزدیک خود به قتل رسیده‌اند..

بر طبق این گزارش دست ‌کم ۳۴ زن معادل ۳۲.۵٪ کل زنانی که در این بازه زمانی به قتل رسیده‌اند تحت عنوان هرآنچه ناموس خوانده می‌شود، به قتل رسیده‌اند.

بیشترین میزان قتل زنان طی ۱۱ ماه گذشته با ۱۹ مورد معادل ۱۸.۲٪ کل موارد در استان تهران ثبت شده است. همچنین در استان آذربایجان‌غربی (ارومیه) نیز ۱۴ مورد قتل زنان ثبت شده است که ۹ مورد از آن با انگیزه‌های ناموسی انجام گرفته است و بیشترین آمار قتل‌های ناموسی را در این استان بوده است. در استان کرمانشاه نیز ۸ مورد زن‌کشی و در استان‌های فارس و کرج نیز هر کدام ۷ مورد زن‌کشی ثبت شده است.

تقریبا نیمی از زنانی که در ١١ ماه اخیر به قتل رسیده‌اند، توسط همسر خود کشته شده‌اند؛ که این شامل ۴۹ مورد معادل ۴۷٪کل موارد است. همچنین ۸ نفر توسط همسر سابق و ۵ نفر نیز توسط نامزد‌های خود کشته شده‌اند. پس از همسران بیشترین زنانی که طی ۱۱ ماه گذشته کشته شده‌اند توسط پدر و یا برادر خود کشته شده‌اند که ۲۴ مورد از این قتل‌ها را شامل میشود. بقیه موارد زن‌کشی نیز توسط افراد نزدیک فرد مقتول بوده است.

زن‌کشی شدید‌ترین شکل خشونت به زنان است که در بالای هرم سطوح مختلف زن‌بیزاری قرار دارد. بر خلاف تصورات موجود همه زن‌کشی‌ها مبتنی بر ناموس نیستند و همه موارد قتل ناموسی هم شامل تنها زنان نمی‌شوند. بلکه زن‌کشی نام قتل زنان به دلیل زدن بودن آنهاست و قتل‌های ناموسی بخشی از مجموعه قتل‌های زن‌کشی را تشکیل می‌دهند، اما در بسیاری از موارد قربانی قتل‌های ناموسی می‌توانند مردان دیگری باشند که توسط عموما مردان دیگر به دلایل آنچه ناموس خوانده می‌شود، کشته می‌شوند.

انتشار بیشتر گزارش زن‌کشی‌ها در سالهای گذشته لزوماً به معنای بالا رفتن آمار زن‌کشی‌ها نیست، بلکه می‌تواند به این دلیل باشد که در جریان حساسیت‌های اجتماعی و سیاسی ایجاد شده پس از قتل رومینا و همینطور زن‌کشی حکومتی ژینا امینی، موراد زن‌کشی بیش ز پیش رسانه‌ای می‌شوند..

اجرای حکم اعدام ۱۶ زن طی کمتر از ۱۱ ماه

با استناد به آمار هه‌نگاو، از ابتدای سال جاری میلادی دست‌کم ۱۶ زن در زندان‌های مختلف ایران اعدام شده‌اند که ۳ نفر از آنها به اتهام جرایم مرتبط با مواد مخدر و ۱۱ نفر نیز به اتهام قتل عمد توسط دستگاه قضایی جمهوری اسلامی ایران به اعدام محکوم شده بودند.

از مجموع این ۱۶ زن که اعدام شده‌اند ۴ مورد در زندان اصفهان و در زندان‌های کرمان، مشهد و رجایی شهر هر کدام ۲ مورد ثبت شده است. در زندان‌های کهنوج، بیرجند، زاهدان، یاسوج، همدان و قم نیز هر کدام دو مورد ثبت شده است.

صدور حکم حبس، اعدام و شلاق برای ۱۲۸ فعال زن

با استناد به آمار هه‌نگاو، طی ۱۱ ماه اخیر دست‌کم ۱۲۷ فعال زن در سراسر ایران توسط دستگاه قضایی جمهوری اسلامی ایران به حبس محکوم شده‌اند که هشت نفر از آنها به نام‌های فاطمه مهری اهل شهرکُرد، لیلا منصور، ناتاشار خضری جوادی، مژگان ایلانلو و فرناز حسن‌زاده ساکن تهران، مینا یعقوبی اهل اراک، پریا کریم‌عدنانی اهل سقز و لاله وهابی اهل تالش علاوه بر حکم حبس به شلاق نیز محکوم شده‌اند. از این میان حکم لاله وهابی اجرا شده است.

همچنین یک فعال زن کُرد نیز به نام نسیم نمازی توسط شعبه سوم دادگاه انقلاب ارومیه به اعدام محکوم شده است..

از مجموع ۱۲۸ فعال زن که به حبس محکوم شده‌اند ۲۱ نفر از فعالین زن بهایی و ۱۹ نفر نیز از فعالین زن کُرد بوده‌اند. ۲۸ نفر از زنانی که به حبس و شلاق محکوم شده‌اند، به دلیل شرکت در جنبش ژن ژیان ئازادی بازداشت و توسط دستگاه قضایی به حبس و شلاق محکوم شده‌اند.

بازداشت ۳۰۸ فعال زن از ابتدای سال جاری میلادی

با استناد به آمار به ثبت رسیده در مرکز آمار هه‌نگاو، از ابتدای سال جاری میلادی تاکنون (۳۲۸ روز) دست‌کم ۳۰۸ فعال زن در سراسر ایران توسط نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی ایران بازداشت شده‌اند.

از مجموع ۳۰۸ فعال زن که در کمتر از ۱۱ ماه بازداشت شده‌اند؛ ۸۹ نفر معادل ۲۹٪ کل موارد فعالین زن کُرد بوده‌اند. همچنین ۵۰ فعال زن بهایی (۱۶٪ کل موارد) نیز در شهرهای مختلف ایران بازداشت شده‌اند.

در جریان جنبش ژن ژیان ئازادی و پس از آن حکومت جمهوری اسلامی سرکوب زنان و فعالین زن را فشرده‌تر کرده است. این در حالیست که نه تنها هیچ کدام از مطالبات اجتماعی و حقوقی جامعه زنان توسط جمهوری اسلامی پذیرفته نشده‌اند. بلکه با حضور حجاب‌بان‌ها در متروهای تهران نشان داده می‌شود که قرار است بخشی از جامعه زنان که در سالهای گذشته اقدام به کشف حجاب با وجود همه مخاطرات کرده‌اند، قرار است تحت نظارت و سرکوب شدید‌تری قرار بگیرند. همچنین ارایه طرح «حجاب و عفاف» نشان می‌دهد که حکومت جمهوری اسلامی تصمیم دارد سطح اجتماعی سرکوب جامعه زنان را به شدت وسیع‌تر کند.

source https://zanan.bashariyat.org/?p=58755

روز ۴۳۰ از بازداشت غیرقانونی نیلوفر حامدی؛ پرونده هنوز به تجدیدنظر نرفته

ایران‌وایر

همزمان با گذشت ۴۳۰ از بازداشت غیرقانونی «نیلوفر حامدی»، همسر این روزنامه نگار زندانی در متنی که در حساب کاربری خود در اینستاگرام منتشر کرده گفته با وجود آنکه درخواست تجدید نظر دو هفته پیش داده شده، پرونده تا کنون به شعبه تجدیدنظر ارسال نشده است.

محمدحسین آجرلو نوشته است: «وکیل نیلوفر حامدی روز ۲۰ آبان در اعتراض به حکم ناعادلانه قاضی صلواتی علیه او، درخواست تجدید نظر ثبت کرد.» بر اساس نوشته آجرلو با وجود گذشت دو هفته همچنان پرونده به شعبه تجدیدنظر ارسال نشده تا روند رسیدگی طی شود.

نیلوفر حامدی به اتهام «همکاری با دولت متخاصم آمریکا» به تحمل ۷ سال حبس، «اجتماع و تبانی برای ارتکاب جرم بر ضد امنیت کشور» ۵ سال حبس و به اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام جمهوری اسلامی ایران» به تحمل یک سال حبس محکوم شده است که در صورت تایید نهایی ۷ سال آن قابل اجرا است.

حامدی در جریان اعتراضات سراسری سال گذشته به جرم پوشش اخبار کشته شدن مهسا امینی در بازداشت «گشت ارشاد» دستگیر و به «همکاری با دولت متخاصم» متهم شد. همراه با خانم حامدی «الهه محمدی»، خبرنگار روزنامه هم‌میهن نیز بازداشت شده و در زندان به سر می‌برد. خانم محمدی نیز با اتهامات مشابه با خانم حامدی مواجه شده است.

پیشتر«پرتو برهان‌پور»، وکیل نیلوفر حامدی با تاکید بر اینکه روند بازداشت و دادرسی «نیلوفر حامدی» و «الهه محمدی» «ناعادلانه» بوده است و باتوجه به اینکه «ایرادات متعددی در متن حکم» موکلش وجود دارد، از قضات دادگاه تجدیدنظر خواسته بود «حکم برائت» برای این روزنامه‌نگار صادر کنند.

امروز همچنین جاناتان دگر، دبیر میز خاورمیانه گزارش‌گران بدون مرز، گفته که جمهوری اسلامی در حال ادامه انتقام‌گیری از روزنامه‌نگارانی است که در جریان اعتراضات سراسری سال ۱۴۰۱ فقط به وظایف حرفه‌‌ای خود عمل کرده‌اند.

کمیته حفاظت از روزنامه‌نگاران، جمهوری اسلامی ایران را به عنوان «بدترین زندان روزنامه‌نگاران جهان» در سال ۲۰۲۲ معرفی کرده است. فدراسیون بین‌المللی روزنامه‌نگاران، سازمان عفو بین‌الملل و نهادهای حقوق بشری بارها ضمن اعتراض به جمهوری اسلامی در مورد سرکوب روزنامه‌نگاران، خواستار آزادی همه روزنامه‌نگاران زندانی در ایران شده‌اند.

source https://zanan.bashariyat.org/?p=58753

گزارشگران بدون مرز خواهان آزادی فوری سعیده شفیعی و نسیم سلطان‌بیگی شد

ایران‌وایر

سازمان گزارشگران بدون مرز خواهان آزادی بدون قید و شرط «سعیده شفیعی» و «نسیم سلطان‌بیگی»، دو روزنامه‌نگار زندانی شد و اعلام کرد که آنها مانند بسیاری از همکاران خود در ایران هزینه اطلاع‌رسانی درباره اعتراضات «زن، زندگی، آزادی» را می‌پردازند.

سعیده شفیعی از یکشنبه ۲۸ آبان ‌ماه برای اجرای حکم سه‌ سال‌ و نیم حبس و سی‌ام آبان نیز نسیم سلطان‌بیگی برای اجرای حکمی مشابه به زندان اوین منتقل شدند.

جاناتان دگر، دبیر میز خاورمیانه گزارش‌گران بدون مرز، گفت که جمهوری اسلامی در حال ادامه انتقام‌گیری از روزنامه‌نگارانی است که در جریان اعتراضات سراسری سال ۱۴۰۱ فقط به وظایف حرفه‌‌ای خود عمل کرده‌اند.

آقای دگر افزود: «نسیم سلطان‌بیگی و سعیده شفیعی خبرنگاران شجاعی هستند که چون ده‌ها تن از همکارشان به خاطر پوشش خبری اعتراضات» زندانی شده‌اند.

دبیر میز خاورمیانه گزارش‌گران بدون مرز با تاکید براینکه نسیم سلطان‌بیگی و سعیده شفیعی «شایسته تجلیل هستند، نه زندانی شدن»، گفت که سازمان گزارشگران بدون مرز خواهان آزادی فوری و بدون قید و شرط این روزنامه‌نگاران است.

سازمان گزارشگران بدون مرز یادآوری کرد که اجرای حکم حبس سعیده شفیعی و نسیم سلطان‌بیگی درست یک ماه پس از آن انجام شده است که دستگاه قضایی جمهوری اسلامی الهه محمدی و نیلوفر حامدی را به ترتیب به ۱۲ و ۱۳ سال حبس محکوم کرد.

این سازمان همچنین یادآوری کرد که هم‌اکنون ویدا ربانی، روزنامه‌نگار، برای تحمل حکم ۷ سال حبس و نرگس محمدی، نویسنده، روزنامه‌نگار و برنده جایزه صلح نوبل در سال جاری، در زندان اوین محبوسند.

سازمان گزارشگران بدون مرز تاکید کرد که با انتقال سعیده شفیعی و نسیم سلطان‌بیگی به زندان اوین برای اجرای حکم، شمار «روزنامه‌نگاران زن» زندانی در ایران به ۶ تن رسیده است.

source https://zanan.bashariyat.org/?p=58751

تهران؛ تغییر حبس تعلیقی آتفه چهارمحالیان به حبس تعزیری

هه‌نگاو

حکم پیشین دو سال و هشت ماه حبس تعلیقی آتفه چهارمحالیان، فعال ادبی و از اعضای پیشین هیئت دبیران کانون نویسندگان ایران، با اعتراض نماینده دادستان تهران به حبس تعزیری به مدت مشابه تغییر داده شد.

بر اساس گزارش رسیده به سازمان حقوق بشری هه‌نگاو، اخیرا، با درخواست دادیار دادسرای اوین، آتفه چهارمحالیان، نویسنده ساکن تهران توسط قاضی عباسعلی حوزان و خسرو خلیلی مهدریجی، مستشار شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران، به ۲ سال و ۸ ماه حبس تعزیری و مجازات تکمیلی محکوم شد.

طبق قانون تجمیع احکام، مجازات اشد برابر با تحمل دو سال حبس تعزیری برای این نویسنده و فعال حوزه کودکان قابل اجرا خواهد بود.

آتفه چهارمحالیان در اسفند ماه ۱۴۰۱، توسط شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران با ریاست ایمان افشاری، به اتهام “فعالیت تبلیغی علیه حکومت” به ۸ ماه حبس تعزیری و با اتهام “نشر اکاذیب” به ۲ سال حبس، به علاوه مجازات تکمیلی شامل مواردی همچون توقیف تلفن همراه، دو سال ممنوعیت خروج از کشور و منع استفاده از موبایل هوشمند، محکوم شده بود.

آتفه چهارمحالیان، روز ۱۱ مهر ماه ۱۴۰۱، توسط نیروهای امنیتی در شهر تهران، بازداشت و سپس به زندان اوین انتقال یافت. وی در نهایت روز ۱۶ آذر ماه سال گذشته، با تودیع قرار وثیقه موقتا تا پایان مراحل دادرسی آزاد شده بود.

source https://zanan.bashariyat.org/?p=58715

نرگس محمدی در گفتگو با آنجلینا جولی: جمهوری اسلامی با دفن حقیقت، مخالفان را حذف می‌کند

VOAPNN

نرگس محمدی، فعال حقوق بشر محبوس در زندان اوین و برنده جایزه صلح نوبل سال ۲۰۲۳، با آنجلینا جولی، بازیگر هالیوود و سفیر پیشین کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد از طریق خانواده و تلفن گفتگو کرده است.

در این گفتگو که در مجله تایم منتشر و بخشهایی از آن در صفحه اینستاگرام نرگس محمدی بازنشر شده است، خانم محمدی درد بزرگ کنونی در ایران را دفن حقیقت توسط رژیمی دانست که بر دروغ و فریب بنا شده است.»

او در این گفتگو با تاکید بر اینکه «تلاش حکومت برای دفن حقیقت وحشتناک‌تر و دردناک‌تر از اقدامات آن برای حذف مخالفان و معترضان است» در پاسخ به پرسش آنجلینا جولی درباره کشته شدن آرمیتا گراوند توسط ماموران کنترل حجاب اجباری در تهران تصریح کرد:«حکومت جمهوری اسلامی در ماجرای جان باختن آرمیتا گراوند، این پیام هولناک را به جامعه داد که می‌تواند فرزندان ما را بکشد و حتی اجازه ندهد که حقیقت و درد خود را فریاد بزنیم.»

نرگس محمدی همچنین افزود: «درد این حادثه هولناک عمیق و بی‌رحمانه بود زیرا حکومت تلاش کرد با فریب، دروغ و دورویی از افشای حقیقت جلوگیری کند. حکومت جمهوری اسلامی نه تنها درباره چگونگی جان باختن آرمیتا گراوند شفاف عمل نکرد، بلکه تعدادی از فعالان و روزنامه‌نگاران را هم در ارتباط با این پرونده و مراسم خاکسپاری او بازداشت کرد.»

این فعال حقوق بشر ایرانی و برنده جایزه صلح نوبل در ادامه گفتگوی خود با بازیگر سرشناس هالیوود، از نقش زنان و جوانان در جنبش‌های اعتراضی اخیر در ایران یاد کرد و گفت: «زنان و جوانان در ایران رادیکال‌ترین، گسترده‌ترین و تاثیرگذارترین نیروها برای تغییر و گذار عمیق در جامعه هستند.»

او نسبت به آینده ایران هم ابراز خوشبینی کرد و گفت که پیروزی مردم ایران بر جمهوری اسلامی «آسان نیست، اما حتمی است.»

نرگس محمدی، که به دلیل فعالیت‌های حقوق بشری خود به ۱۰ سال و هشت ماه زندان محکوم شده است، نمی‌تواند در مراسم اهدای جایزه صلح نوبل که روز دهم دسامبر در اسلو، پایتخت نروژ برگزار می‌شود، شرکت کند.

او که ۱۴ مهرماه امسال به عنوان برنده جایزه صلح نوبل سال ۲۰۲۳ معرفی شد همچنان در زندان اوین به سر می‌برد.

source https://zanan.bashariyat.org/?p=58722

تداوم بازداشت و بلاتکلیفی از شش شهروند زن بهایی در همدان

کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی

شش شهروند بهایی علیرغم گذشت بیش از دو هفته از زمان دستگیری همچنان به صورت بلاتکلیف در یکی از بازداشتگاه‌های امنیتی در همدان به سر می برند.

به گزارش کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی، زرین دخت احدزاده، ژاله رضایی، فریده ایوبی، نورا ایوبی، عاطفه زاهدی و ندا محبی، شهروندان بهایی ساکن همدان، علیرغم گذشت پانزده روز از زمان دستگیری، کماکان به صورت بلاتکلیف در بازداشتگاه اداره اطلاعات این شهر به سر می برند.

یک منبع مطلع نزدیک به خانواده این شهروندان گفت: “علیرغم گذشت پانزده روز از زمان دستگیری این افراد، آنها کماکان به صورت بلاتکلیف در بازداشتگاه اداره اطلاعات همدان به سر می برند و تاکنون آزادی موقت آنها میسر نشده است.”

این منبع در ادامه گفت: این شهروندان برای برقراری تماس تلفنی با خانواده های خود با محدودیت هایی مواجه هستند و به ندرت این امکان در اختیار آنها قرار گرفته است.

زرین دخت احدزاده، ژاله رضایی، فریده ایوبی، نورا ایوبی، عاطفه زاهدی، ندا محبی در تاریخ شانزدهم آبان ماه، توسط نیروهای امنیتی بازداشت شدند. منازل ژاله رضایی و فریده ایوبی پس از بازداشت توسط ماموران مورد تفتیش قرار گرفته است.

تا لحظه تنظیم این گزارش، از نهاد بازداشت کننده، محل نگهداری و یا اتهام‌های مطروحه علیه این شهروندان بهایی اطلاعی در دست نیست.

source https://zanan.bashariyat.org/?p=58709

قتل زن توسط شوهرش بخاطر پول وام / آدمکش اجیر شده صبح امروز اعدام شد

رکنا

ساعت 2:40 دقیقه بامداد 19 فروردین سال 1390 سناریوی کشف جسد زن جوانی در کانال آب در شهریار به پلیس مخابره شد و تحقیقات در این پرونده آغاز شد.

تحقیقات برای شناسایی زن جوان آغاز شد و در این مرحله بود که مردی با حضور در اداره پلیس از ناپدید شدن همسرش خبر داد و با توجه به مشخصات اولیه جسد پیدا شده و مشخصاتی که مرد جوان از همسرش اعلام کرده بود فرضیه اینکه جسد متعلق به زن این مرد جوان است وی به پزشکی قانونی مراجعه و با دیدن تصاویر عکس جسد زن جوان عنوان داشت که جسد کشف شده همان مریم است.

مرد جوان در این مرحله به بازپرس ویژه قتل گفت: من و مریم برای گرفتن وام به تهران آمدیم و به بانک رفتیم و بعد از اینکه پول را از بانک تحویل گرفتیم به ترمینال جنوب رفتیم تا به شیراز برگردیم، من یک لحظه به سرویس بهداشتی رفتم وقتی برگشتم خبری از مریم نبود و همان لحظه ماجرا را به پلیس گزارش کردم که همسرم گم شده اما خبری از پیدا شدن او به من ندادند و من هم به شیراز برگشتم تا روزی که از پزشک قانونی با من تماس گرفتند.

بنابر اظهارات اولیه شوهر مقتول کارآگاهان در بررسی های اولیه به این نتیجه رسیدند که گم شدن مریم در ترمینال جنوب آن هم جلوی دوربین های مداربسته در ترمینال جنوب دور از واقعیت است چرا که هیچ تصویری از مریم و همسرش در دوربین های مداربسته به دست نیامد .

تجسس های پلیسی ادامه داشت تا اینکه مادر مریم با حضور در اداره پلیس عنوان داشت که دخترم و دامادمان با هم اختلاف داشتند و احتمال می دهم دامادمان که سعید نام دارد دخترم را کشته باشد.

مادر مقتول به بازپرس گفته بود: مریم با سعید از طریق یکی از دوستانش آشنا شده بودند اما انگار خیلی در کنار هم زندگی خوبی نداشتند و تازگی ها باهم اختلاف داشتند. رضا دوست سعید که واسطه آشنایی دخترم با دامادم بود 2 روز بعد از گم شدن مریم به من گفت سعید می داند که مریم کجاست اما به او چیزی نگو؟ اما بعد از آن روز بامن تماس گرفتند و گفتند که جسد دختر پیدا شده و من هم تصمیم به شکایت از دامادمان گرفتم.

در ادامه کارآگاهان ببا تحقیقات پلیسی و بررسی دوربین های مداربسته و آخرین تماس های دریافتی قربانی جنایت به این نتیجه رسیدند که سعید در قتل زن جوانش دست دارد و به همین دلیل او را بازداشت کردند.

سعید بعد از بازداشت زمانیکه در تناقض گویی هایش گرفتار شد پرده از این قتل دردناک برداشت.

او به بازپرس پرونده اش گفت : من و مریم زندگی خوبی باهم داشتیم اما از نظر مالی اختلافاتی داشتیم که سر این موضوع با هم به مشکل خورده بودیم ، من و مریم برای گرفتن مبلغ زیادی پول به تهران آمدیم وقتی دیدم راضی نمی شود که پول را به من بدهد با همدستی دوستم او را به بیابان شهریار بردیم و خفه اش کردیم .

در ادامه با اعتراف متهم این پرونده ماموران پلیس آگاهی با شناسایی قاتل اصلی این زن جوان و شناسایی و او را در مخفیگاهش بازداشت کردند.

رضا قاتل اصلی پس از بازداشت اعتراف کرد که سعید با پیشنهاد پرداخت 4 میلیون تومان پول به من گفت مریم را بکشیم من هم چون اعتیاد داشتم پذیرفتم. روز حادثه با سعید و لیلا را سوار ماشین کردیم نیمه های شب در بیابان های شهریار توقف کردیم هر سه نفر از ماشین پیاده شدیم سعید او را گرفت و یک ضربه به سرش زد من هم کمربندم را در آوردم و او را خفه کردم، لیلا خیلی مقاومت کرد برای همین سعید او را روی زمین خواباند و پاهای او را گرفت و من هم خفه اش کردم.

قرار بود سعید 4 میلیون پول نقد به من بدهد و برای همین زنش را کشتیم او حتی با خودش از خانه قیچی آورده بود و با همان قیچی طلاهای لیلا را بردیم و من پول و طلا را به خانه بردم و سعید 20 روز بعد به سراغم آمد و همه را از من گرفت.

بازپرس پرونده پس از تحقیقات تکمیلی کیفرخواست پرونده را صادر کرد و رضا متهم به قتل عمدی و سعید را متهم به همدستی در قتل مریم به دادگاه معرفی کرد.

قضات دادگاه با توجه به درخواست اولیای دم یعنی مادر مقتول، رضا به عنوان قاتل به یکبار قصاص نفس بخاطر کشتن زن مسلمان و همسر مریم به 15 سال حبس، پرداخت دیه و اقامت اجباری در یکی از شهرهای دور افتاده ایران محکوم کرد و این حکم در دیوانعالی کشور مورد تایید قرار گرفت.

سحرگاه امروز اول آذر ماه 1402 بعداز گذشت 12 سال قاتل در زندان پای چوبه دار رفت و حکم قصاص به اجرا درآمد.

source https://zanan.bashariyat.org/?p=58707

الهام مدرسی با وضعیت «وخیم» جسمی، هم‌چنان نیازمند کمک‌های مردمی در ترکیه

رادیو فردا

مژگان مدرسی، خواهر الهام مدرسی، معترضی که با وضعیت «وخیم» جسمی در ترکیه به سر می‌برد، با بیان نیاز فوری خواهرش به بررسی‌های پزشکی بار دیگر خواستار کمک‌های مردمی به او شده است.

الهام مدرسی، نقاش ۳۲ ساله و معترضی که ۱۱ آبان سال ۱۴۰۱، در جریان اعتراضات «زن، زندگی، آزادی»، در منزل شخصی خود در کرج بازداشت شده بود، با اتهاماتی چون «خرابکاری در تأسیسات» و «تبلیغ علیه نظام» روبه‌رو شد.

او پس از بازجویی‌های طولانی و شکنجه، با تودیع قرار وثیقه، در تاریخ ۲ بهمن ۱۴۰۱ به‌طور موقت از زندان کچویی کرج آزاد و از ایران خارج و راهی ترکیه شد.

خانم مدرسی خود پیش از این اعلام کرده بود که وضعیت بیماری کبد او به دلیل شرایط زندان وخیم‌تر شده و از آنجا که نیازمند فوری پیوند کبد است، از سازمان‌ها و نهادهای حقوق بشری تقاضای کمک کرد.

با این حال به نظر می‌رسد کمک‌های مورد نیاز او هنوز فراهم نشده، چرا که خواهرش در حساب کاربری خود در شبکه ایکس، توئیتر سابق، بار دیگر تقاضای کمک کرده است.

او نوشته: «الهام باید هر چه زودتر بستری و تحت نظر پزشک متخصص باشه. پزشکان متخصصی که باهاشون در تماس هستیم بارها تأکید کردن که الهام باید هر چه زودتر آزمایش‌های لازم رو بده چون این دردها طبیعی نیست و خطرناک هست.»

خانم مدرسی یکی از معترضانی است که به‌دلیل فشارهای امنیتی مجبور به خروج از ایران شده، بدون این که امکانات مالی، شغلی و پزشکی ضروری در کشور میزبان برای او فراهم باشد.

او پیش از این در مورد حدود سه ماهی که در زندان گذرانده بود، نوشت: «تمام مدت تحت شدیدترین شکنجه‌های جسمی بودم و ضرب و شتم شدید در نهایت منجر به خونریزی داخلی من شد. مأموران اطلاعات نیز برگهٰ سونوگرافی من را از بیمارستان گرفتند و پاره کردند.»

خانم مدرسی درباره شکنجه‌های روحی نیز نوشته بود: «به دروغ می‌گفتند که برادرم در اتاق مجاور تحت شکنجه مأموران است یا مدام من را تهدید به تجاوز می‌کردند و تلاش برای گرفتن اعتراف اجباری که بگویم اسلحه داشته‌ام و عضو حزب کوملهٔ کردستان هستم. در حالی‌ که من فقط به اوضاع ایران اعتراض داشتم و در مقابل ظلمی که به مردم می‌شد.»

source https://zanan.bashariyat.org/?p=58705