۱۲ دی ۱۴۰۰

خودسوزی یک زن در ارومیه

خبرگزاری هرانا – روز جمعه ۱۰ دی ماه، یک زن در ارومیه اقدام به خودسوزی کرد. وی پس از خودسوزی به یکی از بیمارستان‌های ارومیه منتقل و وضعیت او وخیم گزارش شده است.

به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از کردپا، روز جمعه ۱۰ دی ۱۴۰۰، یک زن در ارومیه اقدام به خودسوزی کرد.

هویت این شهروند الناز کلشی عنوان شده است.

در این گزارش به نقل از یک منبع مطلع آمده است: “این شهروند پس از خودسوزی به یکی از بیمارستان‌های ارومیه منتقل و وضعیت او وخیم گزارش شده است”.

این منبع افزود: “الناز کلشی در سن ١٣ سالگی ازدواج کرده و تاکنون از دلیل یا دلایل خودسوزی وی اطلاعی در دسترس نیست”.



source https://zanan.bashariyat.org/?p=48037

پنج زن جوان در یک ماه گذشته در ارومیه «خودسوزی کرده‌اند»

بر اساس گزارش‌های منتشره در طول یک ماه گذشته پنج زن جوان در مناطق مختلف شهرستان ارومیه «خودسوزی کرده‌اند».

به گزارش خبرگزاری هرانا، آخرین مورد این خودسوزی‌ها روز پنج‌شنبه ۹ دی‌ماه رخ داده است و دختر جوانی به نام کاژین فتحی که ۱۸ ساله بوده، جان خود را از دست داده است. دلیل خودسوزی این دختر جوان مشخص نیست.

علاوه بر او در روز ۴ آذرماه زن جوان ۲۰ ساله‌ای به نام ژاله صحراپیما، در روز ۱۲ آذر ماه زنی به نام کبار صحت و روز ۵ دی ماه زنی به نام زهرا صابری اقدام به «خودسوزی کردند» که هر سه مورد منجر به مرگ آنها شده است

در گزارش‌های مرتبط با خودسوزی این افراد، علت هر سه مورد خودسوزی، «اختلافات خانوادگی» اعلام شده است.

علاوه بر این چهار مورد، وب‌سایت کوردپا نیز خبر داده است که روز دهم دی‌ماه زن جوانی به نام الناز کلشی در ارومیه خودسوزی کرده و با وضعیتی وخیم به بیمارستان منتقل شده است. علت خودسوزی این زن مشخص نیست.

در طول دو سال اخیر گزارش‌های متعددی از خودسوزی زنان به دلیل اختلافات خانوادگی و همچنین خودسوزی و خودکشی کارگران و دیگر اقشار اجتماعی در ایران به‌دلیل افزایش فقر و فشارهای اقتصادی منتشر شده است.

از جمله این موارد می‌توان به خودکشی سه معلم، خودسوزی سه کارگر مقابل اداره راه و شهرسازی کرمانشاه، خودسوزی منجر به مرگ همسر یک کارگر شهرداری دهدشت و همچنین فرزند یکی از کشته‌شدگان جنگ هشت ساله ایران و عراق در یاسوج اشاره کرد.



source https://zanan.bashariyat.org/?p=48034

کژال نصری همچنان در بازداشتگاه اطلاعات سنندج نگهداری می‌شود

هه‌نگاو: با گذشت سه هفته از بازداشت یکی از فعالین زن در سنندج، این فعال فرهنگی کماکان در بازداشتگاه اطلاعات سنندج نگهداری می‌شود. 

برپایه گزارش رسیده به سازمان حقوق بشری هه‌نگاو، علی‌رغم سپری شدن سه هفته از بازداشت کژال نصری ۲۶ساله و اهل روستای تنگیسر از توابع سنندج، وی همچنان در بازداشتگاه اطلاعات سنندج نگهداری می‌شود.

به گفته یک منبع نزدیک به خانواده نصری، کژال طی روزهای اخیر یکبار آن هم از طریق یک تماس کوتاه تلفنی با خانواده‌اش تماس گرفته است.

این منبع در ادامه اعلام کرد که خانواده نصری طی سه هفته گذشته چندین بار به اداره اطلاعات سنندج مراجعه نموده و تاکنون نتوانسته‌اند که با وی ملاقات داشته باشند و از حق دسترسی به وکیل نیز محروم است.

کژال نصری از فعالین مدنی و فرهنگی ساکن روستای تنگیسر از توابع سنندج روز یک‌شنبه ۲۱ آذر ۱۴۰۰ (۱۲ دسامبر ۲۰۲۱) بدون ارائه هرگونه برگه قضایی توسط نیروهای اداره اطلاعات بازداشت شد.

تا کنون هیچ اطلاعات دقیقی از دلایل بازداشت کژال نصری در دسترس نیست.

گفتنیست که بهار امسال نیز کژال نصری به اداره اطلاعات سنندج احضار و به مدت چندین ساعت مورد بازجویی قرار گرفته بود.



source https://zanan.bashariyat.org/?p=48031

نازنین محمدنژاد جهت تحمل حبس راهی زندان اوین شد

خبرگزاری هرانا – امروز شنبه ۱۱ دی‌ماه، نازنین محمدنژاد دانشجوی کارشناسی رشته زبان روسی دانشگاه علامه طباطبایی و فعال دانشجویی سابق دانشگاه تهران، جهت تحمل دوران محکومیت خود، راهی زندان اوین شد.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز شنبه ۱۱ دی‌ ۱۴۰۰، نازنین محمدنژاد، جهت تحمل دوران محکومیت خود، راهی زندان اوین شد.

نازنین محمدنژاد مرداد ماه سال جاری به همراه شماری دیگر از متهمان سیاسی توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ایمان افشاری محاکمه و از بابت اتهامات “مشارکت در اداره گروه غیرقانونی و فعالیت تبلیغی علیه نظام” به ۳ سال و ۴ ماه حبس محکوم شد.

جلسه نخست دادگاه رسیدگی به اتهامات این شهروندان در تاریخ ۸ اردیبهشت‌ماه و جلسه دوم در تاریخ ۲۳ خردادماه در این شعبه برگزار شده بود.

خانم محمدنژاد سه‌شنبه شب مورخ ۱۸ آذرماه ۹۹، توسط نیروهای امنیتی در منزل خود در تهران بازداشت و به بازداشتگاه اطلاعات سپاه موسوم به بند ۲ الف زندان اوین منتقل شد. در جریان بازداشت خانم محمدنژاد شماری از وسایل شخصی وی ازجمله، تلفن همراه، لپ‌تاپ و کتاب‌های ایشان توسط نیروهای امنیتی ضبط شد.

وی در نهایت مورخ  ۱۴ بهمن‌ماه ۱۳۹۹، با تودیع قرار وثیقه ۱ میلیارد و ۲۰۰ میلیون تومانی، به صورت موقت و تا پایان مراحل دادرسی آزاد شده بود.

نازنین محمدنژاد، متولد ۱۳۶۷، اهل ماهشهر و دانشجوی کارشناسی رشته زبان روسی دانشگاه علامه طباطبایی و فعال دانشجویی سابق دانشگاه تهران است. خانم محمدنژاد فارغ التحصیل کارشناسی رشته ارتباطات از دانشگاه تهران است. وی در کنار نقد آثار ادبی مقالاتی در خصوص وضعیت دانشجویان و زنان و تبعیض‌های ساختاری و چندلایه علیه کارگران، زنان و سایر قشرهای به حاشیه رانده شده جامعه می‌نوشت. شماری از مقالات او در نشریه دانشجویی منتشر شده است.



source https://zanan.bashariyat.org/?p=48028

۱۱ دی ۱۴۰۰

تفتیش منزل و ضبط لوازم نرگس محمدی توسط نیروهای امنیتی

خبرگزاری هرانا – منزل نرگس محمدی، سخنگوی کانون مدافعان حقوق بشر روز چهارشنبه ۸ دیماه، توسط نیروهای امنیتی مورد تفتیش قرار گرفت. ماموران امنیتی در جریان این بازرسی برخی از لوازم شخصی وی ازجمله کتاب‌های او را ضبط کرده و با خود برده‌اند. خانم محمدی در تاریخ ۲۵ آبان‌ماه توسط نیروهای امنیتی در کرج بازداشت شد و تاکنون در یکی از سلول های انفرادی، بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین به سر می‌برد.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، روز چهارشنبه ۸ دی‌ماه ۱۴۰۰، منزل نرگس محمدی، سخنگوی کانون مدافعان حقوق بشر توسط نیروهای امنیتی مورد تفتیش قرار گرفت.

تقی رحمانی همسر خانم محمدی طی یاداشتی در صفحه شخصی خود ضمن اعلام این خبر و ضبط کتاب‌هایی چون شکنجه سفید در زمان بازرسی نوشته است: «نرگس همچنان در انفرادی و بدون وکیل است. شکنجه سفید ادامه دارد.»

پیشتر آقای رحمانی از تداوم بازداشت و بلاتکلیفی نرگس محمدی علیرغم گذشت بیش از یک ماه از زمان بازداشت در یکی از سلول های انفرادی بند ۲۰۹ زندان اوین، از طرح اتهامات جدیدی علیه او خبر داده بود.

خانم محمدی در تاریخ ۲۵ آبان‌ماه، در جریان برگزاری مراسم یادبود دومین سالگرد جانباختن ابراهیم کتابدار، از جانباختگان اعتراضات آبان ۹۸ توسط نیروهای امنیتی در کرج بازداشت شد. وی در تاریخ ۱ آذرماه جهت تفهیم اتهام به دادسرای اوین اعزام شده و مجدد به سلول انفرادی بازگردانده شده بود. تقی رحمانی، همسر خانم محمدی پیشتر در یادداشتی عنوان کرده بود که “بازپرس شعبه دو دادسرای اوین می گوید که نرگس حق انتخاب وکیل ندارد. به گفته وی برای پرونده هایی که برایش تشکیل شده در سلول انفرادی به سر می برد.”

هرانا اسفندماه ۹۹ در گزارشی از احضار این فعال حقوق بشر به دادسرای اوین خبر داده بود، خانم محمدی با انتشار نامه‌ای سرگشاده در این خصوص گفته بود که “به هیچ عنوان در هیچ مرحله‌ای از این رسیدگی شرکت نکرده و از رای صادره از سوی محاکم قوه قضائیه در این پرونده تبعیت نکرده و قطعاً سرپیچی خواهم نمود”. نرگس محمدیخردادماه امسال بابت این پرونده توسط شعبه ۱۱۷۷ دادگاه کیفری دو مجتمع قضایی قدس تهران به اتهامات “فعالیت تبلیغی علیه نظام جمهوری اسلامی ایران از طریق انتشار بیانیه (بیانیه مبارزه با اعدام)، تحصن در دفتر زندان، تمرد از ریاست و مقامات زندان (برای پایان دادن به تحصن اعتراضی)، تخریب شیشه‌ها، افترا و ایراد ضرب و جرح” به ۳۰ ماه حبس تعزیری، ۸۰ ضربه شلاق و پرداخت دو فقره جزای نقدی محکوم شد. وی مهرماه امسال طی ابلاغیه‌ای جهت اجرای حکم به واحد اجرای احکام دادسرای اویناحضار شد.

خانم محمدی که از تاریخ ۱۵ اردیبهشت ١٣٩۴ در زندان بود، برای سه اتهام به ۱۶ سال زندان محکوم شده بود. بنا بر ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی و با در نظر داشت «مجازات اشد»، نرگس محمدی باید ١٠ سال زندان را تحمل می‌کرد. وی در تاریخ۳۰ آذرماه ۹۸ همراه با ۷ زندانی سیاسی دیگر در بند زنان زندان اوین طی نامه‌ای از تحصن چند روزه خود در زندان به مناسبت چهلمین روز و در همراهی با خانواده‌های داغدار اعتراضات سراسری آبان خبر داده بودند. در پی این تحصن مسئولان زندان اوین خانم محمدی و دیگر زندانیان تحصن کننده را به تبعید به زندان دیگر تهدید کرده بودند که در نهایت روز سه شنبه ۳ دی ماه ۹۸ وی را از زندان اوین به زندان زنجان منتقل کردند. وی دیماه سال گذشته نیز طی نامه ای به شرح وقایع و برخورد رییس زندان اوین و نیروهای امنیتی در جریان انتقال وی پرداخته بود.

نرگس محمدی نهایتا در تاریخ ۱۶ مهرماه ۹۹ با استفاده از قانون کاهش مجازات حبس از زندان زنجان آزاد شد. وی با گذشت بیش از یک سال از زمان آزادی از حق داشتن گذرنامه و خروج از کشور محروم بود. ممنوعیت خانم محمدی از خروج از کشور جهت ملاقات با همسر و فرزندان خود در شرایطی بود که در محکومیت پیشین وی مجازات تکمیلی ممنوعیت خروج از کشور عنوان نشده بود.



source https://zanan.bashariyat.org/?p=48026

طوفان توییتری در حمایت از یک زندانی سیاسی؛ مریم اکبری منفرد در ۱۲ سال گذشته مرخصی نرفته است

صدای امریکا

هم‌زمان با آغاز سیزدهمین سال حبس مریم اکبری منفرد، زندانی سیاسی، گروهی از کاربران ایرانی یک طوفان توییتری در حمایت از او به راه انداختند.

مریم اکبری منفرد دی ۱۳۸۸ بازداشت و خرداد ۸۹ در دادگاه انقلاب اسلامی توسط قاضی صلواتی به ۱۵ سال حبس تعزیری محکوم شد.

خانم اکبری منفرد که سه برادر و یک خواهرش به نام‌های عبدالرضا اکبری‌ منفرد، علیرضا اکبری منفرد، غلامرضا اکبری منفرد، و رقیه اکبری منفرد در سال ۱۳۶۷ اعدام شده‌اند، به «هواداری از سازمان مجاهدین خلق» متهم است. اما به گفته همسرش، حسن جعفری، او «یک زن خانه‌دار و مادر سه دختربچه» بوده و تنها ارتباط او با این سازمان «چند تماس تلفنی با خواهر و برادرش در کمپ اشرف در عراق» بوده است.

پس از انتشار فایل صوتی آیت‌الله حسین‌علی منتظری در تابستان ۹۵ مربوط به دیدار او با اعضای «هیئت مرگ» در سال ۱۳۶۷، مریم اکبری منفرد از زندان اوین شکایتی رسمی در دادسرای تهران ثبت کرد و خواهان تحقیق درباره جزئیات اعدام خواهران و برادرش و اعلام محل دفن آنها شد.

در پی این شکایت، خانم اکبری منفرد از سوی وزارت اطلاعات تهدید شد تا از پیگیری اعدام‌های ۶۷ دست بردارد. او ۱۹ اسفند ۹۹ به زندان سمنان تبعید شد.

در جریان طوفان توییتری حمایت از مریم اکبری منفرد، ژیلا بنی‌یعقوب،‌ روزنامه‌نگار شناخته‌شده ایرانی با اشاره به دوازده سال زندانی بودن او بدون حتی یک روز مرخصی، خواستار نوشتن کاربران درباره این زندانی سیاسی شد.



source https://zanan.bashariyat.org/?p=48023

ژیلا کرم زاده مکوندی جهت تحمل حبس راهی زندان اوین شد

 

اخبار امروز.
ژیلا کرم زاده مکوندی، فعال مدنی، روز چهارشنبه ۸ دی ماه جهت تحمل دوران محکومیت ۵ ساله خود راهی زندان اوین شد.

به گزارش خبرگزاری هرانا، خانم کرم زاده مکوندی پیشتر طی ابلاغیه ای جهت تحمل دوران محکومیت خود به واحد اجرای احکام دادسرای شهید مقدس احضار شده بود.

ژیلا کرم زاده مکوندی پیشتر به صورت غیابی و بدون تشکیل جلسه دادرسی توسط شعبه ۲۹ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی سیدعلی مظلوم به ۶ سال حبس محکوم شد و پس از پذیرش درخواست واخواهی و برگزاری جلسه دادگاه رای مورد اعتراض عینا تایید شد. محکومیت وی نهایتا به تایید شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران رسید که با استناد به ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی مجازات اشد یعنی ۵ سال زندان برای وی قابل اجرا است.

خانم کرم زاده مکوندی به همراه راحله راحمی پور فعال حقوق بشر در تاریخ ۲۱ آبان ۹۸، توسط نیروهای امنیتی در تهران بازداشت و به بازداشتگاه اطلاعات سپاه موسوم به بند ۲ الف زندان اوین منتقل شدند. ماموران پس از بازداشت این شهروندان به منزل این دو شهروند مراجعه کرده و پس از تفتیش منازل برخی از وسایل شخصی ازجمله تلفن همراه، تبلت و برخی وسایل شخصی آنها را ضبط کرده و با خود بردند. آنها نهایتا مدتی بعد با تودیع قرار وثیقه، به صورت موقت و تا پایان مراحل دادرسی از زندان اوین آزاد شدند.

ژیلا کرم زاده مکوندی پیش از این نیز سابقه بازداشت و محکومیت به دلیل فعالیت‌های مسالمت‌آمیز مدنی خود را دارد.



source https://zanan.bashariyat.org/?p=48021

۹ دی ۱۴۰۰

بیانیه‌ جمعی فعالان حقوق زنان استان سیستان و بلوچستان در محکومیت خشونت و جنایات علیه زنان

به گزارش خبرگزاری هرانا، به نقل از امتداد، جمعی از زنان فعال در حوزه های اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و سیاسی استان سیستان و بلوچستان با انتشار بیانیه‌ای قتل ۲ دختر نوجوان با انگیزه ناموسی در شهرستان دشتیاری را محکوم کردند.


خبرگزاری
هرانا – جمعی از زنان فعال در حوزه های اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و سیاسی استان سیستان و بلوچستان با انتشار بیانیه‌ای قتل ۲ دختر نوجوان با انگیزه ناموسی در شهرستان دشتیاری را محکوم کردند و نوشتند “این ۲ دختر قربانی شرایط اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی نابسامان و تقریباً ضد زن در استان سیستان و بلوچستان شدند”. در بشی از این بیانیه با اشاره به اینکه در سالهای اخیر تعداد قابل اعتنایی از زنان و دختران سیستان و بلوچستان، بدلایل متعدد قربانی خشونتهای خانوادگی و طایفگی شده و در گورهای بی نام و نشان دفن شده اند، آمده است “نگاه تحقیر آمیز و جنس دوم داشتن به زن، دیدن زن به مثابه دستگاه تولید مثل، محاط و محدود کردن زن به خانه و عدم باور به تحصیل و اشتغال زنان، چند همسری و مشکلات فراوان مرتبط با آن، ازدواجهای اجباری و طلاق، مسأله مهم کودک همسری، خشونت های خانوادگی و قتل های ناموسی از جمله مسائل مبتلا به جامعه زنان سیستان و بلوچستان هستند”.

متن کامل این بیانیه در ادامه می آید:

“۱- زنان و مسائل، نیازها، خواسته ها، آرمانها و رویاهای آنان همواره در ساختار و مسائل فرهنگی، اجتماعی و تفاسیر خاص، محدود و محاط کننده فقهی و مذهبی قرار گرفته و عملا” در بسیاری از موارد این زنان بوده اند که صدای برابری خواهی، تعالی و ترقی طلبی و آزادیهای مشروع و قانونی آنان بدلیل اعمال اقتدار جامعه مرد سالار استان به انزوا رفته و شنیده نشده است. به طوریکه در همین سالهای اخیر جدا از محدودیت ها در ارتقا و توسعه زنان، زنان بسیاری قربانی خشونتهای خانوادگی و فامیلی شده اند که آخرین مورد این خشونتها، جنایت دلخراش علیه دو دختر این سرزمین بود، که قربانی شرایط اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی نابسامان و تقریباً ضد زن در استان سیستان و بلوچستان شدند. بنابراین جمعی از بانوان این سرزمین تصمیم گرفته اند که با امضای این بیانیه ضمن محکومیت شدید این جنایت، توجه، همدلی و همراهی افکار عمومی، نخبگان و ارکان مختلف حاکمیت را در کاهش آلام، معضلات، آسیب ها و مسائل مرتبط با زنان جلب کنند:

۲- متاسفانه زنان استان سیستان و بلوچستان علی الخصوص زنان بلوچ، در فرهنگ جمعی و قبیله ای با ساختار طایفه ای مردسالار و تفاسیر افراط گرایانه از شریعت با مسایل و مشکلات فراوانی مواجه هستند، مسایلی مانند: نگاه تحقیر آمیز و جنس دوم داشتن به زن، دیدن زن به مثابه دستگاه تولید مثل، محاط و محدود کردن زن به خانه و عدم باور به تحصیل و اشتغال زنان، چند همسری و مشکلات فراوان مرتبط با آن، ازدواجهای اجباری و طلاق، مسأله مهم کودک همسری، خشونت های خانوادگی و قتل های ناموسی، محاکم رسمی و غیر رسمی در تسلط مردان، نرخ‌های بالای بیسوادی و کمبود توانمندی‌های مهارتی، نگاه‌های افراطی در سبک زندگی و انتخاب پوشش، نگاه‌های نابرابر و ناکارا در مسأله ارث و حقوق زنان، متزلزل بودن بنیان‌های سنتی در مواجهه با مدرنیسم و شرایط آنومیک دوران گذار و… از جمله مسائل مبتلابه جامعه زنان سیستان و بلوچستان هستند و برای کاستن این مسایل اراده جمعی و همراهی همه ارکان جامعه را می طلبد.

۳- متاسفانه در سالهای اخیر تعداد قابل اعتنایی از زنان و دختران سیستان و بلوچستان، بدلایل متعدد قربانی خشونتهای خانوادگی و طایفگی شده و در گورهای بی نام و نشان دفن شده اند. در آخرین مورد این قتلها، دو دختر جوان در شهرستان چابهار بودند که آماج گلوله های جهل قرار گرفتند.

۴- جامعه سنتی سیستان و بلوچستان نیز همانند دیگرجوامع در حال گذار، شاهد سست شدن بنیانها، مناسبات و بایدها و نبایدهای عرفی و سنتی از یک طرف و عدم اخذ وجوه دنیای مدرن نظیر: قانونمندی، عقلانیت، تعهد کاری و حرفه ای و…از طرف دیگر است. در دوران گذار شاهد بحران هویت، سرگشتگی و افرایش برخی از کج‌رفتاری‌ها علی الخصوص در برخی از مناسبات و روابط جوانان هستیم. دختران و پسرانی که به دلیل نداشتن مهارتهای اجتماعی و بنیادی مانند: «خود مراقبتی»، «ناآگاهی از شیوه ی تعامل و روابط صحیح در جامعه»، «استفاده مناسب از فضای مجازی و نداشتن و مهارت و سواد رسانه ای» ، «شیوه مواجهه با دام های پهن شده در فضای مجازی»، و همچنین نظارت ناکافی و صحیح خانواده ها بر رفتار فرزندان و برخی از خشونت های خانگی، مکان امن خانه و خانواده را برای یافتن دنیایی بهتر و زندگی رویایی شان ترک می کنند و متاسفانه درغالب موارد ضمن افتادن در دام سواستفاده گران و شکارچیان و ناکامی در تحقق رویاهایشان مجبور به بازگشت به خانه می شوند و خانواده هم متاثر از ارزشهای غلط قبیله ای، بجای اینکه با این فرزندان که از پوست و گوشت خانواده هستند با مهر و بخشش برخورد کند، در غالب موارد با شدیدترین شکل خشونت که همانا قتل است، با آنها برخورد می کند.

در پایان:

– جنایت اتفاق افتاده در شهرستان چابهار را به شدید تربن وجه محکوم می کنیم و از مسوولان قضایی و نظارتی می خواهیم که ضمن مجازات عاملان جنایت، قصوری که از در این رخداد تلخ متوجه دستگاههای متولی است را بررسی و عاملان آن را محاکمه کند .

– خانواده ها، ضمن توجه به تغییرات و پوست اندازی جامعه و سبک زندگی جوانان، نظارت و مراقبت کافی را داشته باشند.

– آموزش و پرورش و دانشگاهها، باید محتواهای لازم را برای آگاهی بخشی و توانمند سازی نوجوانان و جوانان فراهم کنند .

– دستگاههای متولی، رسانه ها و فعالان اجتماعی و مجازی استان سیستان و بلوچستان نیز با تولید محتواهای لازم، جوانان را در استفاده درست از شبکه های اجتماعی و مهارتهای استفاده از رسانه ها آموزش دهند.

– انتظار می رود، در چنین جرائمی که در خیلی از موارد بدون شاکی خصوصی هستند، مدعی العموم و دادستانی ورود پیدا کرده و تعقیب و اجرای حکم برای قاتلین را با جدیت داشته باشند.

– دستگاه های اجرایی که به صورت مستقیم رسالت خدمات رسانی، حمایت و توانمندسازی جامعه زنان را بر عهده دارند، نسبت به چرخه تلخ و خشونت های مختلف نظیر زن کشی و قتل‌های ناموسی برنامه های اثر گذار و مداخله های موثر داشته باشند.

سارا خوشخوی/ سعیده خاشی / ثریا ریگی/ژیلا میرمرازدهی /الناز امیریان/حوا نارویی/یاسمین بارکزایی/نصرت علوی /زهرا رنگریز/فاطمه زینلی / سائمه آسکانی /یاسمین برنایون/مهرنور برنایون/ندا سرابندی/یاسمین ایرندگانی/امنه داودی/ سمیرا رودینی / آیلین میرمرادزهی / شمسه دامنی فرد /مریم باشنده/ مریم جعفری/عطیه نارویی/توران حمل زهی/ مینو اسعدی /سکینه نارویی/زهرا بلوچ زهی /خدیجه دهمیری/سلیمه گرگیج/لیلی زمانی/نرگس داوودی/آیدا شیرخانزهی”

چندی پیش ویدیویی از پیکر ۲ دختر نوجوان که با انگیزه ناموسی توسط نزدیکانشان در شهرستان دشتیاری به قتل رسیده‌اند، در شبکه‌های اجتماعی منتشر شد. بنابر اعلام فرمانده انتظامی شهرستان چابهار، این حادثه مربوط به ۵۰ روز پیش است و متهمان شناسایی و دستگیر شده‌اند.

در قوانین ایران مواردی در نظر گرفته شده تا افرادی که مرتکب “قتل‌های ناموسی” می‌شوند را از مجازات‌های سنگین معاف کند.



source https://zanan.bashariyat.org/?p=48006

خودکشی نوجوان ۱۶ ساله در مهاباد


 

خبرگزاری هرانا – روز شنبه ۲۰ آذرماه، یک نوجوان ۱۶ ساله در مهاباد، از طریق خوردن قرص برنج دست به خودکشی زده و جان خود را از دست داد. سهم نوجوانان ایرانی از خودکشی‌های سالانه از سوی سازمان پزشکی قانونی بیش از ۷ درصد اعلام شده است.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، روز شنبه ۲۰ آذر ۱۴۰۰، یک دختر نوجوان در مهاباد دست به خودکشی زد.

هویت این نوجوان، دیمن بایزیدی، فرزند اسماعیل، ۱۶ ساله و اهل مهاباد توسط هرانا احراز شده است.

وی از طریق خوردن قرص برنج دست به خودکشی زده و جان خود را از دست داده است.

از دلایل و انگیزه خودکشی این نوجوان اطلاع دقیقی در دسترس نیست، با این حال گفته می‌شود علت این اقدام برخی اختلافات خانوادگی بوده است.

سهم نوجوانان ایرانی از خودکشی‌های سالانه از سوی سازمان پزشکی قانونی بیش از ۷ درصد اعلام شده است.



source https://zanan.bashariyat.org/?p=48003

۸ دی ۱۴۰۰

طرح اتهام جاسوسی برای عربستان علیه نرگس محمدی

در حالی برخی از کاربران شبکه‌ اجتماعی توییتر شامگاه دوشنبه، ۶ دی ماه، به تداوم بازداشت نرگس محمدی، فعال مدنی و سخنگوی کانون مدافعان حقوق بشر در ایران، اعتراض کرده‌اند، تقی‌ رحمانی، همسر نرگس محمدی خبر داده است که اتهام جاسوسی برای عربستان نیز به اتهامات این فعال مدنی اضافه شده است.

آقای رحمانی در توییتی که امروز منتشر کرده، نوشته است نرگس محمدی امروز تلفنی با خانواده‌اش صحبت کرده است و گفته است از روز سوم آذر تا کنون «زیر بازجویی» است و در سلول انفرادی نگه داری می‌شود. او تاکید کرده است که در هیچ دادگاهی شرکت نمی‌کند.

بر اساس این توییت علت طرح اتهام جاسوسی برای عربستان علیه نرگس محمدی این بوده است که او از سوی نمایندگان پارلمان نروژ در کنار لجین الهذلول، زن فعال عربستان سعودی، به عنوان نامزد دریافت جایزه صلح نوبل معرفی شده‌ بود.

نرگس محمدی روز ۲۵ آبان امسال بازداشت شد و کاربران در توییت‌های خود با اشاره به اینکه خانم محمدی ۴۲ روز است در سلول انفرادی نگهداری می‌شود، این اقدام را مصداق شکنجه توصیف کردند.

خانم محمدی در پرونده جدیدی که طی ماه‌های اخیر علیه او گشوده شد، به‌دلیل اتهام‌هایی چون «تبلیغ علیه نظام»، «تحصن در دفتر زندان»، «تمرد از ریاست و مقامات زندان» و «تخریب شیشه‌ها» و «افترا» در مورد اتهام شکنجه‌گری و ضرب و جرح به «۸۰ ضربه شلاق، ۳۰ ماه حبس تعزیری و دو فقره پرداخت مالی» محکوم شده و مقام‌های زندان پس از بازداشت این احکام را به او ابلاغ کرده‌اند.

نرگس محمدی علاوه بر بازداشت‌های متعدد مدت‌هاست که از حق داشتن گذرنامه، خروج از کشور و دیدار با دو فرزندش که ساکن فرانسه هستند، محروم است.

سازمان‌های حقوق بشری بین‌المللی از جمله سازمان عفو بین‌الملل با تاکید بر اینکه نرگس محمدی صرفا به دلیل فعالیت‌های مسالمت‌آمیز خود در راستای دفاع از حقوق بشر زندانی شده، خواستار آزادی فوری او شده‌اند.



source https://zanan.bashariyat.org/?p=47999